Szyfr Vigenère’a online – koder/dekoder
Szyfr Vigenère’a online – koder i dekoder ze słowem-kluczem. Poznaj tablicę przesunięć, przykłady i metodę Kasiskiego.
Jak złamano „szyfr nie do złamania”?
Co to jest szyfr Vigenère’a?
Szyfr Vigenère’a to szyfr polialfabetyczny: każdą literę wiadomości przesuwamy o wartość wyznaczoną przez kolejną literę słowa-klucza. Zamiast jednego przesunięcia, jak u Cezara, działa tu tyle różnych przesunięć, ile liter ma klucz.
Jak działa słowo-klucz?
Klucz zapisujemy nad wiadomością i powtarzamy aż do końca tekstu. Litera klucza wskazuje przesunięcie: A oznacza 0, B oznacza 1, a Z oznacza 25. Ta sama litera tekstu jawnego może więc dać różne litery szyfrogramu.
Przykład dla klucza REBUS
Wiadomość „ENIGMA” z kluczem „REBUS” daje „VRJAER”. Klucz powtarza się nad tekstem jako R-E-B-U-S-R, więc E+R→V, N+E→R, I+B→J, G+U→A, M+S→E oraz A+R→R. Możesz odtworzyć ten przykład w narzędziu znajdującym się powyżej.
Pełna tabela przesunięć dla liter klucza
Górny wiersz pokazuje literę klucza, a dolny przesunięcie, które ona wyznacza. Tabela obejmuje 26-literowy alfabet łaciński używany przez narzędzie.
| Litera klucza | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przesunięcie | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
Jak odszyfrować tekst?
Odszyfrowanie odejmuje te same przesunięcia. Rozpisz klucz nad szyfrogramem i cofnij każdą literę o wartość jej litery klucza; przejście przed A zawija się na koniec alfabetu. Bez znajomości klucza ten krok się nie uda.
Vigenère a szyfr Cezara
Klucz złożony z jednej litery zamienia szyfr Vigenère’a w zwykły szyfr Cezara, bo wszystkie litery dostają to samo przesunięcie. Im dłuższy i bardziej nieregularny klucz, tym słabiej widać częstości liter. Klucz losowy, równie długi jak wiadomość i użyty tylko raz, to już szyfr z kluczem jednorazowym.
Zobacz też: Szyfr Cezara
Jak złamać szyfr Vigenère’a?
Najpierw szuka się długości klucza: metoda Kasiskiego bada odstępy między powtórzonymi fragmentami szyfrogramu, a test Friedmana korzysta ze wskaźnika koincydencji. Po ustaleniu długości tekst dzieli się na kolumny, z których każda jest zwykłym szyfrem Cezara i poddaje się analizie częstości.
Dlaczego szyfr Vigenère’a nie jest bezpieczny?
Krótki klucz powtarza się wielokrotnie, więc w szyfrogramie zostają regularne wzorce. Komputer sprawdza setki możliwych długości klucza w ułamku sekundy, a przy dłuższym tekście odtwarza także samo słowo-klucz. Metoda nadaje się do nauki, a nie do ochrony danych.
Historia szyfru Vigenère’a
Pomysł wielu alfabetów rozwijali Leon Battista Alberti, Johannes Trithemius i Giovan Battista Bellaso, którego wersja z 1553 roku najbardziej przypomina dzisiejszy szyfr. Nazwa upamiętnia jednak Blaise’a de Vigenère’a. W XIX wieku metodę nazywano „szyfrem nie do złamania”, aż Charles Babbage i Friedrich Kasiski pokazali, jak ją analizować.
Tablica Vigenère’a do druku
Arkusz A4 zawiera pełną tabula recta, instrukcję szyfrowania i odszyfrowywania, rozwiązany przykład oraz miejsce na własną wiadomość.