Dawne pisma i alfabety

Dlaczego jedno pismo miało 22 znaki, a inne setki?

Alfabetowi fenickiemu wystarczyły 22 znaki, bo zapisywał same spółgłoski, a samogłoski dopowiadał czytelnik. Egipskie hieroglify potrzebowały ich setek, bo ten sam znak mógł oznaczać dźwięk, całe słowo albo tylko podpowiadać, o które znaczenie chodzi. Za pomocą pisma klinowego zapisywano wiele niespokrewnionych języków, a kipu Inków utrwalało dane liczbowe węzłami na sznurach i mogło przechowywać także inne informacje. Liczba znaków wynikała z tego, co trzeba było zapisać: rachunki, imiona władców czy teksty religijne.

W Rebusowni możesz poznać hieroglify egipskie, pismo klinowe, alfabet fenicki, runy starszego futharku i pismo linearne B. Osobne narzędzia pokazują cyfry Majów oraz liczbowy zapis kipu Inków, a generatory pozwalają budować rebusy nazw miejsc w języku Nahuatl i karty inspirowane kodeksami miksteckimi.

Narzędzia mają charakter edukacyjny. Zapis współczesnego imienia hieroglifami lub runami jest przybliżoną transliteracją dźwięków, a nie tłumaczeniem na język starożytny. Podobnie cyfry Majów i kipu przedstawiają liczby, lecz nie odtwarzają całych historycznych systemów komunikacji.

Porównywanie dawnych systemów pokazuje, że informację można zapisać literami, sylabami, obrazami, liczbami, a nawet układem węzłów. Wpisz własny przykład, zobacz wynik i przeczytaj objaśnienie wybranego systemu. Tekst oraz obrazy są przetwarzane lokalnie w przeglądarce.